Alberto Contador edit
extracted from Wikipedia, the Free Encyclopedia (using Wikipedia Reflection Script)

 

Alberto Contador – Wikipedia, wolna encyklopedia

Alberto Contador

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Alberto Contador
Alberto Contador podczas wyścigu Vuelta a España w 2008 roku.
Alberto Contador podczas wyścigu Vuelta a España w 2008 roku.
Narodowość Hiszpania Hiszpania
Data urodzenia 6 grudnia 1982
Drużyna Team Saxo Bank
Poprzednie drużyny  
Największy sukces trzykrotne zwycięstwo w Tour de France (2007, 2009 oraz 2010) oraz triumf w Giro d'Italia (2008) i Vuelta a España (2008)
Strona WWW www.albertocontador.es
Commons in image icon.svg
  Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Alberto Contador

Alberto Contador Velasco (ur. 6 grudnia 1982 w Madrycie) jest hiszpańskim kolarzem szosowym. Contador wyróżnia się w peletonie wysokimi umiejętnościami w jeździe indywidualnej na czas oraz świetną jazdą w górach. Jeden z pięciu kolarzy w historii (obok Eddy Merckxa, Jacques Anquetila, Felice Gimondi i Bernarda Hinaulta), którym udało się wygrać trzy "Wielkie Toury", czyli: Tour de France, Giro d'Italia oraz Vuelta a España.

W 2003 rozpoczął swoją karierę w ONCE (dzisiejsza Astana). Zwyciężył wtedy na 8. etapie Tour de Pologne.

W 2004 jego drużyna nazywała się Liberty Seguros. Największy jego sukces w tym sezonie to wygrana klasyfikacji górskiej Vuelta a Aragon.

Spis treści

edytuj Pierwsze poważne sukcesy

W 2005 w barwach Liberty Seguros - Würth Cycling Team zaczął odnosić pierwsze bardziej znaczące sukcesy. Wygrał 6. etap, klasyfikację punktową, a także był 3. w klasyfikacji generalnej Vuelta al Pais Vasco. Wygrał IV etap, a także zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej Tour de Romandie. Był w składzie swojej drużyny na elitarny, francuski wyścig Tour de France. Był wtedy trzeci w walce o zwycięstwo w klasyfikacji dla kolarzy poniżej 25 roku życia, a w ogólnej klasyfikacji zajął 31. miejsce.

W 2006 Contador wygrał 8. etap Tour de Suisse, 3. etap oraz zajął 2. miejsce w klasyfikacji generalnej Tour de Romandie, a także 5. miejsce w klasyfikacji generalnej Vuelta al Pais Vasco.

Jest także jednym z kolarzy zamieszanych w Operación Puerto, przez co drugą część sezonu 2006 miał straconą ze względu na zmiany jakie dokonały się w ekipie Manolo Saiza. Jest świadkiem koronnym w tym procesie.

edytuj Rozkwit kariery

W sezonie 2007 jeździł w drużynie Discovery Channel Pro Cycling Team, w barwach której wygrał, po brawurowej akcji na ostatnim etapie, wyścig Paryż-Nicea. Swój największy sukces w karierze osiągnął w lipcu tego samego roku. Wygrał wtedy Tour de France oraz klasyfikację młodzieżową tego wyścigu. Otrzymał również Złoty Rower - nagrodę francuskiego "Velo Magazine" dla najlepszego kolarza sezonu 2007.

Pierwszego czerwca 2008 roku, w barwach Team Astana, na czasówce biegnącej ulicami Mediolanu przypieczętował swoje pierwsze zwycięstwo w Giro d'Italia. Wyprzedził drugiego Riccardo Riccò o 1 minutę i 57 sekund. W 2008 roku wygrał także 3. wielki tour, czyli Vuelta a España.

W 2009 roku ponownie triumfował w wyścigu Tour de France, wyprzedzając Andy'ego Schlecka i Lance'a Armstronga.

W 2010 roku zwyciężył w wyścigu Paryż–Nicea. W ostatnim sprawdzianie przed Tour de France, wyścigu Critérium du Dauphiné zajął 2. miejsce, przegrywając z Janezem Brajkovičiem. W lipcu tego samego roku wygrał także po raz trzeci Tour de France wyprzedzając o 39 sekund Andy'ego Schlecka. 28 lipca 2010 roku zapowiedział, że nie przedłuży kontraktu z zespołem Astana[1]. 3 sierpnia 2010 ukazała się wiadomość o tym, że Contador podpisał umowę z ekipą Saxo Bank.

edytuj Ważniejsze zwycięstwa i sukcesy

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

2003

Przypisy

  1. ↑ Contador nie przedłuży umowy z Astaną (pol.). sport.pl. [dostęp 2010-07-29].

edytuj Linki zewnętrzne

p • d • e
Zwycięzcy Tour de France
Maurice Garin (1903) • Henri Cornet (1904) • Louis Trousselier (1905) • René Pottier (1906) • Lucien Petit-Breton (1907, 1908) • François Faber (1909) • Octave Lapize (1910) • Gustave Garrigou (1911) • Odile Defraye (1912) • Philippe Thys (1913, 1914, 1920) • Firmin Lambot (1919, 1922) • Léon Scieur (1921) • Henri Pélissier (1923) • Ottavio Bottecchia (1924, 1925) • Lucien Buysse (1926) • Nicolas Frantz (1927, 1928) • Maurice Dewaele (1929) • André Leducq (1930, 1932) • Antonin Magne (1931, 1934) • Georges Speicher (1933) • Romain Maes (1935) • Sylvère Maes (1936, 1939) • Roger Lapébie (1937) • Gino Bartali (1938, 1948) • Jean Robic (1947) • Fausto Coppi (1949, 1952) • Ferdi Kübler (1950) • Hugo Koblet (1951) • Louison Bobet (1953, 1954, 1955) • Roger Walkowiak (1956) • Jacques Anquetil (1957, 1961, 1962, 1963, 1964) • Charly Gaul (1958) • Federico Bahamontes (1959) • Gastone Nencini (1960) • Felice Gimondi (1965) • Lucien Aimar (1966) • Roger Pingeon (1967) • Jan Janssen (1968) • Eddy Merckx (1969, 1970, 1971, 1972, 1974) • Luis Ocaña (1973) • Bernard Thévenet (1975, 1977) • Lucien Van Impe (1976) • Bernard Hinault (1978, 1979, 1981, 1982, 1985) • Joop Zoetemelk (1980) • Laurent Fignon (1983, 1984) • Greg LeMond (1986, 1989, 1990) • Stephen Roche (1987) • Pedro Delgado (1988) • Miguel Induráin (1991, 1992, 1993, 1994, 1995) • Bjarne Riis (1996) • Jan Ullrich (1997) • Marco Pantani (1998) • Lance Armstrong (1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005) • Óscar Pereiro (2006) • Alberto Contador (2007, 2009, 2010) • Carlos Sastre (2008)
p • d • e
Zwycięzcy Giro d'Italia
Luigi Ganna (1909) • Carlo Galetti (1910) • Carlo Galetti (1911) • Atala (1912) • Carlo Oriani (1913) • Alfonso Calzolari (1914) • Costante Girardengo (1919) • Gaetano Belloni (1920) • Giovanni Brunero (1921) • Giovanni Brunero (1922) • Costante Girardengo (1923) • Giuseppe Enrici (1924) • Alfredo Binda (1925) • Giovanni Brunero (1926) • Alfredo Binda (1927) • Alfredo Binda (1928) • Alfredo Binda (1929) • Luigi Marchisio (1930) • Francesco Camusso (1931) • Antonio Pesenti (1932) • Alfredo Binda (1933) • Learco Guerra (1934) • Vasco Bergamaschi (1935) • Gino Bartali (1936) • Gino Bartali (1937) • Giovanni Valetti (1938) • Giovanni Valetti (1939) • Fausto Coppi (1940) • Gino Bartali (1946) • Fausto Coppi (1947) • Fiorenzo Magni (1948) • Fausto Coppi (1949) • Hugo Koblet (1950) • Fiorenzo Magni (1951) • Fausto Coppi (1952) • Fausto Coppi (1953) • Carlo Clerici (1954) • Fiorenzo Magni (1955) • Charly Gaul (1956) • Gastone Nencini (1957) • Ercole Baldini (1958) • Charly Gaul (1959) • Jacques Anquetil (1960) • Arnaldo Pambianco (1961) • Franco Balmamion (1962) • Franco Balmamion (1963) • Jacques Anquetil (1964) • Vittorio Adorni (1965) • Gianni Motta (1966) • Felice Gimondi (1967) • Eddy Merckx (1968) • Felice Gimondi (1969) • Eddy Merckx (1970) • Gösta Pettersson (1971) • Eddy Merckx (1972) • Eddy Merckx (1973) • Eddy Merckx (1974) • Fausto Bertoglio (1975) • Felice Gimondi (1976) • Michel Pollentier (1977) • Johan De Muynck (1978) • Giuseppe Saronni (1979) • Bernard Hinault (1980) • Giovanni Battaglin (1981) • Bernard Hinault (1982) • Giuseppe Saronni (1983) • Francesco Moser (1984) • Bernard Hinault (1985) • Roberto Visentini (1986) • Stephen Roche (1987) • Andrew Hampsten (1988) • Laurent Fignon (1989) • Gianni Bugno (1990) • Franco Chioccioli (1991) • Miguel Induráin (1992) • Miguel Induráin (1993) • Jewgienij Bierzin (1994) • Tony Rominger (1995) • Paweł Tonkow (1996) • Ivan Gotti (1997) • Marco Pantani (1998) • Ivan Gotti (1999) • Stefano Garzelli (2000) • Gilberto Simoni (2001) • Paolo Savoldelli (2002) • Gilberto Simoni (2003) • Damiano Cunego (2004) • Paolo Savoldelli (2005) • Ivan Basso (2006) • Danilo Di Luca (2007) • Alberto Contador (2008) • Denis Mienszow (2009) • Ivan Basso (2010)
p • d • e
Zwycięzcy Vuelta a España
Gustaaf Deloor (1935) • Gustaaf Deloor (1936) • Julián Berrendero (1941) • Julián Berrendero (1942) • Delio Rodríguez (1945) • Dalmacio Langarica (1946) • Edouard Van Dyck (1947) • Bernardo Ruiz (1948) • Emilio Rodríguez (1950) • Jean Dotto (1955) • Angelo Conterno (1956) • Jesús Loroño (1957) • Jean Stablinski (1958) • Antonio Suárez (1959) • Franz De Mulder (1960) • Angelino Soler (1961) • Rudi Altig (1962) • Jacques Anquetil (1963) • Raymond Poulidor (1964) • Rolf Wolfshohl (1965) • Francisco Gabica (1966) • Jan Janssen (1967) • Felice Gimondi (1968) • Roger Pingeon (1969) • Luis Ocaña (1970) • Ferdinand Bracke (1971) • José Manuel Fuente (1972) • Eddy Merckx (1973) • José Manuel Fuente (1974) • Agustín Tamames (1975) • José Pesarrodona (1976) • Freddy Maertens (1977) • Bernard Hinault (1978) • Joop Zoetemelk (1979) • Faustino Rupérez (1980) • Giovanni Battaglin (1981) • Marino Lejarreta (1982) • Bernard Hinault (1983) • Éric Caritoux (1984) • Pedro Delgado (1985) • Álvaro Pino (1986) • Luis Herrera (1987) • Sean Kelly (1988) • Pedro Delgado (1989) • Marco Giovannetti (1990) • Melchor Mauri (1991) • Tony Rominger (1992) • Tony Rominger (1993) • Tony Rominger (1994) • Laurent Jalabert (1995) • Alex Zülle (1996) • Alex Zülle (1997) • Abraham Olano (1998) • Jan Ullrich (1999) • Roberto Heras (2000) • Ángel Casero (2001) • Aitor González (2002) • Roberto Heras (2003) • Roberto Heras (2004) • Denis Mienszow (2005) • Aleksander Winokurow (2006) • Denis Mienszow (2007) • Alberto Contador (2008) • Alejandro Valverde (2009)
p • d • e
Zwycięzcy UCI ProTour

tłumaczenia ekspresowe serwis klimatyzacji kraków imprezy integracyjne wynajem mikrofony gadgetViagra jest bardzo skuteczna i dlatego doczekała się wielu podróbek, które mniej lub bardziej udanie próbują ją zastąpić. Nie warto jednak w nie inwestować, gdyż tylko prawdziwa Viagra daje najlepsze efekty. Odpowiednio stosowana, Viagra w bezproblemowy sposób podniesie komfort życia seksualnego. Wiadomo, zadowolona partnerka z pewnością ułatwi nam życie. Prosimy uwolnić Tybet od reżimu Chin i, bo inaczej w ruch pójdzie pozycjonownaie, które wykonamy profesjonalnie. Ciało szynszyli ma krępą budowę, co w połączeniu z gęstym futerkiem nadaje zwierzęciu kulisty kształt. Wyglądem przypomina nieco wiewiórkę i królika. Długość tułowia - 20-37 cm. Samiczki z reguły trochę większe i mają bardziej zaokrąglone kształty niż samce. Ogon pokryty jest sztywnymi włosami ościstymi, Motocykle podwinięty do góry, i może osiągać do 1/3 długości ciała (9-17 cm). Jednak bywa łatwo łamany i częściowo tracony. Masa ciała dorosłego osobnika waha się od 400 do 700 g i jest to w dużej mierze cecha indywidualna. Głowa szynszyli jest Projekty domów, kształtna i osadzona na prawie niewidocznej szyi. Uszy duże, okrągłe (3-6 cm), prawie nieowłosione. Uszy stanowią doskonale rozwinięty narząd słuchu, ale są również sygnalizatorem nastroju zwierzęcia. Gdy szynszyla jest zaciekawiona, czymś przestraszona lub podniecona, uszy sterczą wysoko nad głową przeprowadzki, a podczas snu i gdy jest spokojna - samochody kładzie je po sobie. Oczy szynszyli są duże, okrągłe i lekko wypukłe, a ich kolor zależy od odmiany barwnej zwierzątka. Mogą być czarne, czerwone, brunatne lub rubinowoszare. Na czubku pyszczka znajduje się nieduży nos, stale węszący. Po obu jego stronach sterczą długie wąsy, zwane wibrysami - włosy czuciowe, których długość może dochodzić do 12 cm. kredyt na auto • emerytura • blog • przeprowadzki zagraniczne meble Pozycjonowanie Katowice